چکیده: هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر سرپرستی اخلاق‌محور بر اعتماد شناختی و مشارکت شغلی معلمان تربیت‌بدنی استان صلاح‌الدین عراق بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از لحاظ ماهیت از نوع تحقیقات همبستگی بوده و با طرح غیرآزمایشی انجام شد؛ زیرا به بررسی روابط میان متغیرها در قالب یک مدل علّی می‌پردازد. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی معلمان تربیت‌بدنی استان صلاح‌الدین بود که از میان آن‌ها با استفاده از روش نمونه‌گیری در دسترس تعداد 157 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه سرپرستی اخلاق‌محور اشمیت و همکاران (2008) با 10 گویه، پرسشنامه اعتماد شناختی نعمتی (1403) با 5 گویه و پرسشنامه مشارکت شغلی شوفلی و بیکر (2008) با 9 گویه بود که همگی بر اساس طیف پنج‌درجه‌ای لیکرت طراحی شده‌اند. همچنین پرسشنامه‌ای برای جمع‌آوری اطلاعات جمعیت‌شناختی شامل سن، جنسیت، وضعیت تأهل و سابقه خدمت مورد استفاده قرار گرفت. روایی پرسشنامه‌ها از طریق روایی صوری و محتوایی با نظر 10 نفر از اساتید و متخصصان مدیریت ورزشی تأیید شد و برای بررسی روایی سازه از روایی همگرا و واگرا استفاده گردید. پایایی ابزارها نیز با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ محاسبه شد که مقادیر آن برای سرپرستی اخلاق‌محور (0/88)، اعتماد شناختی (0/83) و مشارکت شغلی (0/89) به دست آمد. داده‌های پژوهش با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی تحلیل شد؛ به‌طوری‌که برای تحلیل داده‌ها از نرم‌افزارهای SPSS نسخه 23 و Smart-PLS نسخه 4 و روش مدل‌سازی معادلات ساختاری با رویکرد واریانس‌محور استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد که سرپرستی اخلاق‌محور تأثیر مثبت و معناداری بر اعتماد شناختی معلمان تربیت‌بدنی دارد (665/0=β، 686/12=T). همچنین نتایج بیانگر آن بود که سرپرستی اخلاق‌محور تأثیر مثبت و معناداری بر مشارکت شغلی معلمان تربیت‌بدنی دارد (668/0=β، 909/10=T). بر این اساس می‌توان نتیجه گرفت که تقویت رفتارهای اخلاقی مدیران و سرپرستان می‌تواند موجب افزایش سطح اعتماد شناختی و مشارکت شغلی معلمان تربیت‌بدنی شود.