چکیده: هدف: چاقی با التهاب مزمن، اختلال در متابولیسم استخوان و تغییر در بیان عوامل استخوان‌ساز همراه است و می‌تواند خطر کاهش کیفیت استخوان و شکستگی را افزایش دهد. از سوی دیگر، فعالیت بدنی به عنوان یکی از مؤثرترین راهکارهای غیر دارویی در بهبود سلامت استخوان شناخته می‌شود، اما اثر شدت‌های مختلف تمرین بر نشانگرهای استخوان‌ساز هنوز به طور کامل مشخص نشده است. بنابراین، هدف از این پژوهش مقایسه اثر شدت‌های مختلف تمرین هوازی بر عوامل استخوان‌ساز در مردان چاق غیرفعال بود. روش شناسی: این مطالعه از نوع نیمه‌تجربی با طرح پس‌آزمون و گروه کنترل است. شرکت‌کنندگان شامل مردان چاق غیرفعال بودند که به صورت تصادفی در گروه‌های تمرین با شدت متوسط، تمرین با شدت بالا و گروه کنترل قرار گرفتند. برنامه تمرینی به مدت چند هفته و در چند جلسه در هفته اجرا شد. نمونه‌های خونی قبل و پس از دوره تمرینی جمع‌آوری و غلظت نشانگرهای استخوان‌ساز شامل FGF-23 و استئوپونتین (OPN) با استفاده از روش ELISA اندازه‌گیری شد. داده‌ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس و آزمون‌های تعقیبی در سطح معنی‌داری 05/0>P تجزیه و تحلیل شدند. یافته‌‌ها: نتایج نشان داد که تمرینات ورزشی موجب بهبود وضعیت عوامل مرتبط با متابولیسم استخوان شد. همچنین بین شدت‌های مختلف تمرین از نظر میزان تغییرات نشانگرهای استخوان‌ساز تفاوت معنی‌داری مشاهده شد، به‌گونه‌ای که یکی از شدت‌های تمرینی اثر مطلوب‌تری بر تنظیم سطوح FGF-23 و استئوپونتین نسبت به سایر گروه‌ها داشت (05/0>P). نتیجه گیری: به نظر می‌رسد انجام تمرینات هوازی، به‌ویژه با شدت مناسب، می‌تواند از طریق بهبود تنظیم نشانگرهای استخوان‌ساز، به ارتقای سلامت استخوان در مردان چاق غیرفعال کمک کند. ازاین‌رو، استفاده از برنامه‌های تمرینی با شدت هدفمند می‌تواند به عنوان یک راهکار غیر دارویی مؤثر در پیشگیری از اختلالات استخوانی مرتبط با چاقی مورد توجه قرار گیرد.