چکیده: هدف از انجام این پژوهش، بررسی ارتباط بین کیفیت حرکات عملکردی (Functional Movement Screen: FMS) و خطر آسیب‌های غیربرخوردی در بازیکنان بسکتبال و همچنین تعیین نقش تعدیل‌کننده پست بازی در این ارتباط بود. این پژوهش از نوع توصیفی–همبستگی بود و 60 بازیکن بسکتبال مرد در سه پست گارد، فوروارد و سنتر به صورت هدفمند انتخاب شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها از آزمون غربالگری حرکات عملکردی (FMS) و یک پرسشنامه یا شاخص ارزیابی خطر آسیب استفاده شد. داده‌ها با استفاده از آزمون‌های آماری همبستگی پیرسون، تحلیل واریانس یک‌طرفه و رگرسیون خطی سلسله‌مراتبی در نرم‌افزار SPSS نسخه 26 تحلیل گردید. نتایج نشان داد بین نمره FMS و خطر آسیب‌های غیربرخوردی رابطه منفی و معنی‌داری وجود دارد (r = -0.641, P = 0.001)، به‌طوری‌که با افزایش کیفیت حرکات عملکردی، خطر آسیب کاهش می‌یابد. همچنین بین پست‌های مختلف بازی از نظر نمره FMS و میزان خطر آسیب تفاوت معنی‌داری مشاهده شد (P< 0.05) بازیکنان گارد بالاترین نمره FMS و کمترین خطر آسیب و بازیکنان سنتر پایین‌ترین نمره و بیشترین خطر آسیب را داشتند. نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که پست بازی نقش تعدیل‌کننده در رابطه بین FMS و خطر آسیب دارد و مدل پژوهش توانست 53 درصد از تغییرات خطر آسیب را تبیین کند. در مجموع، نتایج این پژوهش نشان می‌دهد که کیفیت حرکات عملکردی می‌تواند نقش مهمی در پیش‌بینی خطر آسیب‌های غیربرخوردی داشته باشد و در نظر گرفتن پست بازی می‌تواند دقت این پیش‌بینی را افزایش دهد.