چکیده: هدف از این پژوهش بررسی تأثیر استقلال شغلی بر تعهد عاطفی معلمان تربیت‌بدنی با نقش تعدیل‌گر تناسب فرد–شغل بود. روش پژوهش حاضر با توجه به ماهیت توصیفی–پیمایشی، از نظر بررسی روابط بین متغیرها از نوع همبستگی و از لحاظ زمانی مقطعی بود. جامعه آماری پژوهش کلیه معلمان تربیت‌بدنی استان صلاح‌الدین بودند که با استفاده از روش نمونه‌گیری در دسترس، تعداد 179 نفر به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه استاندارد استقلال شغلی دی‌جانگ و همکاران (1994) با 6 گویه، پرسشنامه تناسب فرد–شغل با 4 گویه و پرسشنامه تعهد شغلی معلمان مک‌اینرنی و همکاران (2015) با 6 گویه در دو بعد تعهد به شغل و تعهد به سازمان بود. به منظور آزمون فرضیه‌های پژوهش از مدل‌سازی معادلات ساختاری با رویکرد واریانس‌محور استفاده شد و تحلیل داده‌ها با بهره‌گیری از نرم‌افزارهای SPSS نسخه 23 و Smart-PLS نسخه 3.2.8 انجام گرفت. نتایج پژوهش نشان داد که استقلال شغلی تأثیر مثبت و معناداری بر تعهد عاطفی معلمان تربیت‌بدنی دارد. همچنین یافته‌ها حاکی از آن بود که تناسب فرد–شغل نقش تعدیل‌گر معناداری در رابطه بین استقلال شغلی و تعهد عاطفی ایفا می‌کند، به‌گونه‌ای که در سطوح بالاتر تناسب فرد–شغل، اثر استقلال شغلی بر تعهد عاطفی معلمان تقویت می‌شود. این نتایج نشان می‌دهد که فراهم‌سازی شرایط استقلال شغلی، در کنار توجه به همخوانی ویژگی‌های فردی معلمان با الزامات شغلی، می‌تواند نقش مؤثری در افزایش تعهد عاطفی و بهبود پیامدهای سازمانی در نظام آموزش و پرورش ایفا کند.