چکیده: هدف این پژوهش، بررسی تأثیر حمایت سازمانی ادراک شده بر عملکرد شغلی معلمان تربیت بدنی با نقش تعدیل‌گر رفتار آوا بود. این تحقیق از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش گردآوری داده‌ها، توصیفی از نوع پیمایشی بود. جامعه آماری را کلیه معلمان تربیت بدنی مدارس دولتی استان صلاح‌الدین عراق در سال 1404 تشکیل می‌دادند که با استفاده از روش نمونه‌گیری در دسترس و بر اساس محاسبات نرم‌افزار جی پاور، تعداد 157 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه‌های استاندارد حمایت سازمانی آیزنبرگر و همکاران (1986)، رفتار آوای ون داین و لیپاین (1998) و عملکرد بویل و همکاران (2019) جمع‌آوری شدند. روایی و پایایی ابزارها مورد تأیید قرار گرفت و تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از مدل‌سازی معادلات ساختاری با رویکرد حداقل مربعات جزئی در نرم‌افزار پی ال اس و اس پی اس اس انجام شد. نتایج نشان داد که حمایت سازمانی ادراک شده تأثیر مثبت و معناداری بر عملکرد شغلی معلمان تربیت بدنی دارد. با این حال، رفتار آوای معلمان نقش تعدیل‌گری معناداری در رابطه بین حمایت سازمانی و عملکرد شغلی ایفا نمی‌کند. در نتیجه، یافته‌های این پژوهش حاکی از آن است که در بافت معلمان تربیت بدنی استان صلاح‌الدین عراق، حمایت سازمانی به‌تنهایی یک عامل پیش‌بین‌کننده قوی و مؤثر برای ارتقای عملکرد شغلی است، اما به نظر می‌رسد این رابطه مستقل از میزان ابراز سازنده نظرات و پیشنهادات معلمان عمل می‌کند. این امر می‌تواند نشان‌دهنده وجود موانع فرهنگی-سازمانی در مسیر تبدیل حمایت به مشارکت فعال باشد. بنابراین، مدیران آموزشی علاوه بر تقویت حمایت‌های خود، باید بسترها و مکانیسم‌های لازم برای تشویق به ابراز صدا و مشارکت واقعی معلمان را نیز فراهم آورند.