چکیده: آموزش‌وپرورش یکی از نهادهای مهم اجتماعی است که در پیشرفت اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و فرهنگی جامعه نقش بسزایی دارد. تحقق اهداف نظام آموزش‌وپرورش به دست یکایک معلمان صورت می‌گیرد؛ ازاین‌رو، توجه به نقش و جایگاه معلم و سلامت روان آنان از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر حمایت اجتماعی بر سلامت روان معلمان تربیت‌بدنی با نقش میانجی کیفیت زندگی کاری انجام شد. پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی-همبستگی و از نوع مقطعی بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی معلمان تربیت‌بدنی استان گلستان در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود که از میان آنان ۱۴۹ نفر به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه اطلاعات فردی، پرسشنامه سلامت روان لوتکه و همکاران (۲۰۲۲)، پرسشنامه حمایت اجتماعی گری و همکاران (۲۰۲۰) و پرسشنامه کیفیت زندگی کاری ایلگان و همکاران (۲۰۱۴) بود. داده‌های جمع‌آوری‌شده با استفاده از نرم‌افزارهای SPSS23 و SmartPLS3 مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گرفتند. نتایج پژوهش نشان داد حمایت اجتماعی ادراک‌شده با ضریب مسیر ۱۹۶/0 و مقدار آماره t برابر با 18/2، تأثیر مثبت و معناداری بر سلامت روان معلمان تربیت‌بدنی استان گلستان دارد. همچنین، حمایت اجتماعی ادراک‌شده با ضریب مسیر 493/0و مقدار آماره t برابر با 94/7، تأثیر مثبت و معناداری بر کیفیت زندگی کاری معلمان تربیت‌بدنی دارد. کیفیت زندگی کاری نیز با ضریب مسیر ۱۹۶/0 و مقدار آماره t برابر با 38/6، تأثیر مثبت و معناداری بر سلامت روان معلمان تربیت‌بدنی دارد. در نهایت، نتایج نشان داد کیفیت زندگی کاری با ضریب مسیر غیرمستقیم 223/0 و مقدار آماره t برابر با 512/5، در رابطه بین حمایت اجتماعی ادراک‌شده و سلامت روان معلمان تربیت‌بدنی نقش میانجی معناداری دارد. با توجه به معنادار بودن مسیر مستقیم حمایت اجتماعی به سلامت روان و مسیر غیرمستقیم آن از طریق کیفیت زندگی کاری، میانجی‌گری کیفیت زندگی کاری در این رابطه از نوع جزئی است. بنابراین، تقویت حمایت اجتماعی و ارتقای کیفیت زندگی کاری می‌تواند زمینه بهبود سلامت روان معلمان تربیت‌بدنی را فراهم کند و در افزایش توانایی آنان برای مقابله با مشکلات و ارتقای عملکرد حرفه‌ای مؤثر باشد.