چکیده: هدف از این پژوهش بررسی تأثیر تناسب فرد -شغل بر توانمندسازی روانشناختی معلمان تربیت‌بدنی با نقش میانجی تناسب فرد- سازمان بود. روش پژوهش حاضر با توجه به ماهیت توصیفی- همبستگی و از لحاظ زمان مقطعی بود. جامعه آماری پژوهش کلیه معلمان تربیت‌بدنی استان الانبار عراق بودند که با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس تعداد 172 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار تحقیق سه پرسشنامه استاندارد 4 سوالی تناسب فرد- شغل کابل و دیریو (2002)، پرسشنامه 3 سوالی تناسب فرد- سازمان کایل و دیریو (2002) و پرسشنامه 1 سوالی توانمندسازی روانشناختی اسپریتزر (1995) .بود. جهت بررسی روایی صوری و محتوایی ابزار پژوهش از نظرات ده نفر از صاحب نظران‌ و اساتید مدیریت ورزشی بهره گرفته شد و پایایی ابزار پژوهش با آزمون آلفای کرونباخ مورد تأیید قرار گرفت. برای بررسی فرضیات تحقیق از مدل‌سازی معادلات ساختاری با رویکرد واریانس محور استفاده گردید. برای تجزیه و تحلیل داده ها از نرم‌افزارهای SPSS23 و Smart-PLS 4 استفاده شد. نتایج تحقیق نشان داد که تناسب فرد- شغل بر تناسب فرد- سازمان و توانمندسازی روانشناختی معلمان تربیت‌بدنی استان الانبار عراق تأثیر مستقیم و معناداری داد. همچنین تناسب فرد- سازمان تأثیر مستقیم و معناداری بر توانمندسازی روانشناختی دارد. نقش میانجی تناسب فرد- سازمان در ارتباط بین تناسب فرد- شغل و توانمندسازی روانشناختی تایید گردید. این یافته‌ها بر اهمیت هماهنگی شغلی و سازمانی به عنوان عوامل کلیدی در افزایش توانمندسازی روانشناختی معلمان تأکید دارد. پژوهش حاضر نشان می‌دهد که توجه به ویژگی‌های فرد و تطبیق آن با نیازهای شغل و سازمان می‌تواند اثربخشی و انگیزه کاری معلمان تربیت‌بدنی را افزایش دهد. این نتایج علاوه بر ارزش نظری در توسعه مدل‌های تناسب فرد–شغل و فرد–سازمان، پیامدهای عملی مهمی برای مدیریت منابع انسانی و برنامه‌ریزی آموزشی در مدارس و محیط‌های ورزشی ارائه می‌کند.