به گزارش روابط عمومی دانشگاه، دکتر حبیبا معاون وزیر علوم و رئیس سازمان امور دانشجویان متن پیام وزیر علوم،تحقیقات و فناوری خطاب به شرکت کنندگان در هفدهمین المپیاد فرهنگی، ورزشی دانشجویان پسر کشوررا قرائت نمود.
متن پیام به شرح ذیل است:
به نام خدا
افتتاحییۀ هفدهمین المپیاد فرهنگیورزشی دانشجویان پسر دانشگاهها و مؤسسات آموزش عالی سراسر کشور
(دانشگاه صنعتی شاهرود)
سلام و درود میفرستم به همۀ دانشجویان ورزشکار، مربیان، سرپرستان، داوران، مدیران و مسئولان برگزاری هفدهمین المپیاد فرهنگی و ورزشی دانشجویان کشور.
امروز، در دانشگاه صنعتی شاهرود، برای افتتاح هفدهمین المپیاد فرهنگیورزشی دانشجویان پسر دانشگاهها و مؤسسات آموزش عالی سراسر کشور گرد هم آمدهایم اما آنچه در اینجا آغاز میشود فراتر از چند روز رقابت و چندین مسابقه و مدال است.
اگر از نزدیک نگاه کنیم دانشجویی را میبینیم که آمادۀ مسابقه است اما اگر کمی دورتر بایستیم دانشگاه را میبینیم؛ اگر نگاه خود را بازتر کنیم خانواده، جامعه و جهانی را میبینیم که دانشجو در آن زندگی میکند؛ جهانی که با تغییرات سریع، فشارهای اقتصادی و اجتماعی، بحرانها، نااطمینانی و نگرانی از آینده روبهروست.
بنابراین، سؤال اصلی این نیست که ورزش چه نسبتی با مسابقه دارد؛ سؤال مهمتر این است که ورزش چه نقشی در زندگی و آیندۀ دانشجو دارد. اینجاست که معنای المپیاد دانشجویی برای ما روشنتر میشود. دانشگاه فقط محل آموزش و انتقال دانش نیست؛ دانشگاه محل شکلگیری شخصیت، هویت، روابط اجتماعی، مسئولیتپذیری و آمادگی ورود به جامعه است. ورزش نیز یکی از مهمترین میدانهای این تربیت است.
دانشجو در میدان ورزش فقط رقابت را یاد نمیگیرد؛ او انضباط، کار گروهی، مسئولیتپذیری، مدیریت فشار، احترام به رقیب، پذیرش شکست و تلاش برای دوبارهبرخاستن را تجربه میکند .بههمیندلیل، ورزش را نباید فعالیتی در حاشیۀ آموزش عالی بدانیم؛ ورزش بخشی از فرایند تربیت دانشجوی متعادل، توانمند و مسئول است.
دانشجوی امروز با مسائل متعددی رودرروست: فشار تحصیل، نگرانی دربارۀ آیندۀ شغلی، مسائل اقتصادی، فاصله از خانواده و حجم بالای اطلاعات و تغییرات اجتماعی. در چنین وضعیتی، ورزش بیش از فعالیتی بدنی است؛ فرصت بازیابی انرژی، کاهش فشار، تجربۀ موفقیت، ایجاد ارتباط اجتماعی و تقویت احساس تعلق است.
دانشجویانی که امروز از دانشگاههای کشور در کنار یکدیگر قرار گرفتهاند با رشتهها، شهرها، فرهنگها و پیشینههای متفاوت در یک میدان مشترک حضور دارند. اینجا ورزش به زبانی مشترک بدل میشود؛ زبانی که در آن، فارغ از رشتۀ تحصیلی، محل تولد یا وضعیت اقتصادی، همه فرصت دارند توانایی خود را نشان دهند. اینجاست که مفهوم عدالت نیز در ورزش دانشجویی معنا مییابد. عدالت فرصت برخورداری از تندرستی، فعالیت بدنی، مشارکت و تجربۀ رقابت را برای همۀ دانشجویان فراهم میآورد.
ما در نظام آموزش عالی زمانی موفق خواهیم بود که در کنار توسعۀ دانش و مهارتهای تخصصی برای سلامت جسم و روان، نشاط اجتماعی و کیفیت زندگی دانشجویان برنامه داشته باشیم. امروز نمیتوانیم دربارۀ دانشجو صحبت کنیم و جهان پیرامون او را نادیده بگیریم. نسل جوانِ امروز در دورهای زندگی میکند که بحران، جنگ، نااطمینانی و تغییرات سریع بخشی از واقعیت جهان است. دانشجو ممکن است در کلاس درس حضور داشته باشد اما دغدغۀ خانواده، آیندۀ شغلی و اوضاع جامعه را با خود حمل کند. بنابراین، دانشگاه میبایست علاوهبر انتقال دانش ظرفیت رویارویی با دشواریها و امید به آینده را در دانشجو تقویت کند.
ورزش یکی از ابزارهای مهم این مسیر است زیرا یک درس بزرگ به انسان میدهد: شکست پایان راه نیست.
دانشجوی عزیز،
امروز برای پیروزی وارد میدان میشوی. برای بهترین نتیجه تلاش کن؛ رکورد بزن؛ رقابت کن؛ برای دانشگاهت افتخارآفرینی کن اما چیزی مهمتر از مدال با خود از این میدان ببر: تواناییِ دوبارهبرخاستن.
بزرگترین قهرمان کسی نیست که هیچگاه شکست نخورده بلکه کسی است که پس از شکست به میدان بازگشته است؛ کسی که در دشواریها امید خود را حفظ کرده است؛ کسی که رقابت را با اخلاق، قهرمانی را با مسئولیت و موفقیت را با فروتنی همراه کرده است.
دانشجویان عزیز،
شما فقط ورزشکاران این المپیاد نیستید؛ مدیران، پزشکان، مهندسان، معلمان، پژوهشگران، کارآفرینان و تصمیمگیرندگان آیندۀ کشور هستید.
بنابراین، ما در اینجا فقط بهدنبال پرورش قهرمان ورزشی نیستیم؛ در حال سرمایهگذاری انسانی هستیم.
مدال ارزشمند است اما انسانی که پشت آن مدال ساخته میشود ارزشمندتر. اگر این المپیاد دانشجویان ما را سالمتر، بانشاطتر، مسئولتر، اجتماعیتر، اخلاقمدارتر و تابآورتر کند به رسالت اصلی خود نزدیک شدهایم.
امروز، در دانشگاه صنعتی شاهرود، بیایید نگاهی تازه به ورزش دانشجویی را تقویت کنیم؛ نگاهی که ورزش را از حاشیه به متن زندگی دانشجویی میآورد؛ سلامت جسم را از سلامت روان جدا نمیکند؛ سلامت فردی را از سلامت اجتماعی جدا نمیکند؛ رقابت را از اخلاق جدا نمیکند؛ قهرمانی را از عدالت جدا نمیکند و دانشگاه را از جامعه و آیندۀ کشور جدا نمیکند.
خطاب به شما دانشجویان عزیز میگویم:
این چند روز را فقط برای کسب مدال زندگی نکنید؛ دوست پیدا کنید؛ تجربه کسب کنید؛ رقابت کنید؛ از یکدیگر یاد بگیرید و خاطرهای بسازید که سالها بعد، وقتی به دوران دانشجویی خود نگاه میکنید، آن را یکی از بهترین فصلهای زندگی خود بدانید.
برای همۀ شما تندرستی، پیروزی، اخلاق، امید و سربلندی آرزو میکنم.
.jpg)