به گزارش روابط عمومی دانشگاه صنعتی شاهرود، دکتر باقری، مدیر امور فناوری و ارتباط با صنعت دانشگاه، با اشاره به اجرای آییننامههای تشویقی جدید، از پیشبینی مجموعهای از مشوقها و حمایتها برای افزایش همکاری اعضای هیأت علمی با صنعت، توسعه فعالیتهای پژوهشی و تسهیل انعقاد قراردادهای بروندانشگاهی خبر داد.
مدیر امور فناوری و ارتباط با صنعت دانشگاه گفت: امروزه یکی از مهمترین شاخصهای موفقیت دانشگاهها، میزان اثرگذاری آنها در حل مسائل واقعی جامعه و صنعت است. دانشگاه صنعتی شاهرود نیز در سالهای اخیر تلاش کرده است با توسعه ارتباط با صنعت، حمایت از پژوهشهای مسئلهمحور و ایجاد مشوقهای مناسب برای اعضای هیأت علمی و دانشجویان، زمینه تبدیل دانش به فناوری و ثروت را فراهم کند. در همین راستا، علاوه بر انعقاد قراردادهای متعدد صنعتی، آییننامههای تشویقی جدیدی نیز اجرا شده که میتواند انگیزه بیشتری برای فعالیتهای پژوهشی و فناورانه ایجاد کند. ارتباط با صنعت باعث میشود پژوهشها از حالت صرفاً نظری خارج شوند و مستقیماً در حل مشکلات واقعی کشور، افزایش بهرهوری صنایع، اشتغال دانشجویان و تولید فناوری اثرگذار باشند.
دکتر باقری با اشاره به حمایتهای دانشگاه از اعضای هیأت علمی برای همکاری با صنعت گفت: دانشگاه با آییننامههای جدید، مشوقهایی مانند پایه تشویقی، گرنت پژوهشی، کاهش روزهای حضور، حق مأموریت و حمایت از فعالیتهای پژوهشی با صنایع مختلف را برای اعضای هیأت علمی در نظر گرفته است.
وی درباره مسیرهای دریافت پایه تشویقی اظهار کرد: قراردادهای پژوهشی بروندانشگاهی با توجه به مبلغ هر قرارداد از تاریخ ابلاغ آیین نامه پایه تشویقی، اجرای طرحهای کلان ملی یا مجموع امتیازات کسبشده از قراردادها در طول خدمت، ثبت اختراع و فعالیتهای فناورانه و نوآورانه، از مسیرهای دریافت پایه تشویقی به شمار میروند.
مدیر امور فناوری و ارتباط با صنعت دانشگاه درباره شرایط دریافت کسر روزهای حضور اعضای هیأت علمی گفت: اگر مقدار آورده مالی از بالاسری طرحهای پژوهشی هر عضو هیأت علمی برای دانشگاه حداقل پنج برابر حقوق ماهانه ناخالص استادیار پایه یک باشد، با هماهنگی دانشکده مربوطه، حداکثر یک روز از پنج روز کاری دانشگاه از روزهای حضور مجری برای پیگیری امور پژوهشی، به مدت حداکثر یک سال، کاهش خواهد یافت. همچنین افراد رابط در صنعت نیز طبق شیوهنامه جدید که در دست بررسی است، نیز میتوانند از کسر حضور در سال بهرهمند شوند.
وی درباره پرداخت حق مأموریت برای پیگیری طرحها نیز اظهار کرد: حق مأموریت، شامل هزینه رفتوآمد و یا سایر موارد، در خصوص قراردادهای بروندانشگاهی، صرفاً پیش از انعقاد قرارداد، فقط دو بار و در مجموع پنج روز در هر نیمسال به مجری مسئول پرداخت میشود و پس از انعقاد قرارداد و در طول اجرای طرح، هیچگونه حق مأموریتی پرداخت نخواهد شد.
دکتر باقری با تشریح نقش اعضای هیأت علمی به عنوان رابط صنعت افزود: این افراد ارتباط مستمر میان دانشگاه و صنایع را برقرار کرده، فرصتهای همکاری را شناسایی و زمینه انعقاد قراردادهای مشترک را فراهم میکنند. دانشگاه نیز مشوقهایی همچون کسر روزهای حضور، اعطای امتیاز اجرایی، اختصاص درصدی از مبلغ طرحهایی که برای سایر افراد به دانشگاه جذب میکنند و همچنین کسر بالاسری از طرحهای آتی فرد رابط را طبق شیوهنامههای مصوب در نظر خواهد گرفت.
وی در ادامه به سایر حمایتهای دانشگاه برای جذب و تشویق افراد جهت پیگیری و انعقاد قرارداد با دانشگاه اشاره کرد و گفت: اکنون کل کسورات قانونی از طرحهای پژوهشی حدود 5/17 درصد است که تنها ۱۰ درصد آن بالاسری دانشگاه بوده و مابقی مربوط به مالیات و کسر خزانه است.
مدیر امور فناوری و ارتباط با صنعت دانشگاه افزود: در صورتی که طرح بروندانشگاهی توسط پژوهشکده و قطب علمی از سازمانها و نهادهای بروندانشگاهی با دانشگاه منعقد و منجر به عقد قرارداد با یک عضو هیأت علمی شود، ۵۰ درصد بالاسری دریافتشده به عنوان تشویقی به عضو هیأت علمی (مجری طرح) اختصاص مییابد.
مدیر امور فناوری و ارتباط با صنعت دانشگاه همچنین اشاره به ارتباط با صنایع مختلف و دریافت حمایتهای مالی از طریق اعتبار معافیتهای مالیاتی مختلف کرد. وی در ادامه افزود، افراد مختلف میتوانند پیگیر دریافت حمایتهای مالی از صنایع مختلف برای انجام طرحهای پژوهشی و یا تجهیز و راهاندازی آزمایشگاهها مدنظر خود از طریق قوانین مختلف معافیتهای مالیاتی همچون قانون جهش تولید دانش بنیان و یا زیست بوم استفاده کنند.
وی با تأکید بر نقش دانشگاه در پاسخگویی به نیازهای صنعت اظهار کرد: دانشگاه شریک علمی و فناور صنعت است و آماده است با استفاده از توان تخصصی اعضای هیأت علمی و آزمایشگاههای پیشرفته، در حل مسائل صنایع همکاری کند.
مدیر امور فناوری و ارتباط با صنعت دانشگاه در تشریح چشمانداز آینده ارتباط دانشگاه و صنعت نیز گفت: هدف ما افزایش قراردادهای مشترک، توسعه فناوری، تجاریسازی دانش، گسترش همکاری با صنایع بزرگ و تبدیل دانشگاه به مرجع حل مسائل تخصصی کشور است.
