در روزهایی که جامعه دانشگاهی کشور، داغدار و متأثر از رخدادهای تلخ اخیر است، دانشگاه بیش از هر زمان دیگری نیازمند همدلی، شنیدن و همراهی است. معاونت فرهنگی و اجتماعی دانشگاه با نگاهی انسانی و مسئولانه، تلاش کرده است در کنار خانوادههای دانشجویان، سهم خود را در آرامشبخشی و همدردی ایفا کند؛ رویکردی که ریشه در جایگاه دانشگاه بهعنوان مأمن اندیشه، اخلاق و گفتوگو دارد.
روابط عمومی دانشگاه در این راستا با دکتر هادی قربانی معاون فرهنگی و اجتماعی دانشگاه به گفتگو پرداخته است.
سؤال: آقای دکتر، حوادث و اتفاقات اخیر چه تأثیری بر فضای دانشگاه داشته است؟
با سلام، ضمن گرامیداشت چهل و هفتمین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی و آرزوی سلامتی و موفقیت برای دانشجویان عزیز در نیمسال تحصیلی جدید. بیتردید، این روزها برای جامعه دانشگاهی، روزهای آسانی نیست. دانشگاه محل علم و رشد است، اما پیش از آن، خانه انسانهاست؛ انسانهایی که دلبسته این سرزمیناند.طبیعی است که رخدادهای تلخ و ناگوار اخیر، فضای عمومی جامعه و بهویژه محیطهای دانشگاهی را متأثر کند. دانشگاه بخشی از متن جامعه است و دانشجویان با حساسیت، احساس و مسئولیتپذیری به اتفاقات پیرامون خود واکنش نشان میدهند. در چنین شرایطی، حفظ آرامش، کرامت انسانی و تقویت حس همبستگی در اولویت قرار میگیرد.
سؤال: معاونت فرهنگی و اجتماعی دانشگاه در مواجهه با این شرایط چه رویکردی را دنبال کرده است؟
در این روزهای پرچالش، دانشگاه پیش از هر چیز خود را متعهد به ایفای نقش انسانی و اخلاقی میداند. ما دانشگاه را تنها محل آموزش و پژوهش نمیدانیم، بلکه آن را خانهای ایمن در تعاملات و رشد فرهنگی و اجتماعی برای دانشجویان و خانوادههای آنان تلقی میکنیم. بر همین اساس، تلاش شد ارتباطی صمیمانه و مستقیم با خانوادههای دانشجویان عزیزی که در این روزهای پرچالش آسیبدیده و داغدار شدهاند برقرار شود تا پیام همدلی و همراهی دانشگاه به آنان منتقل شود.همچنین حضور در جمع خانواده های این عزیزان و ابراز همدردی و همدلی از نزدیک از دیگر برنامه های پیش روی دانشگاه است.
سؤال: هدف اصلی از برقراری این ارتباطها چه بوده است؟
هدف ما شنیدن، همراهی و همدلی و شریک شدن در غم و اندوه آنان است. این تماسها نه از منظر اداری، بلکه با نگاهی انسانی و دغدغهمند انجام شد تا خانوادههای این عزیزان بدانند دانشگاه نسبت به سرنوشت دانشجویان خود بیتفاوت نیست و در لحظات دشوار نیز در کنار آنان میایستد.دانشجویان عزیز عضوی از خانواده بزرگ دانشگاه هستند و ما در برابر صیانت از حریم انان مسئولیت داریم.بحمدالله این احساس مشترک و درک متقابل در جامعه دانشگاهی وجود دارد.
سؤال: بازخورد خانوادهها نسبت به این رویکرد چگونه بوده است؟
تمامی خانوادهها از این توجه و همراهی ابراز رضایت کردند و آن را نشانهای از اهمیت جایگاه دانشجو در دانشگاه دانستند. همین گفتوگوهای ساده و صمیمانه، برای خانوادهها آرامشبخش بود و حس اعتماد، همراهی و تعلق را تقویت کرد.آنچه این اقدام را زیباتر کرد، حس یک خانواده بودن خانواده ها و دانشگاه بود.
سؤال: از نگاه شما، جایگاه دانشجو در این رویکرد چیست؟
دانشجو سرمایه علمی، فرهنگی و اجتماعی کشور است. حفظ شأن دانشجو و احترام به خانوادههای آنان، از اصول بنیادین دانشگاه بهشمار میآید. هر دانشجو برای دانشگاه اهمیت دارد و این نگاه، مبنای سیاستها و تصمیمهای فرهنگی ماست. یقینا دانشگاه بدون حضور موثر دانشجویان محیطی فیزیکی بیش نیست و زنده و پویا بودن دانشگاه به حضور گرم این عزیزان گره خورده است.
سؤال: پیام شما به جامعه دانشگاهی در این روزها چیست؟
امروز بیش از هر زمان دیگری به گفتوگو، همدلی و آرامش نیاز داریم. دانشگاه میتواند بستری برای شنیدن، درک متقابل و تقویت امید باشد. ما تلاش میکنیم با تکیه بر اخلاق، عقلانیت و احترام، فضایی امن و همراه برای همه اعضای جامعه دانشگاهی فراهم کنیم.ضروری است، جامعه دانشگاهی تلاش کند با تکیه بر استقلال و دانش خود و آسیب شناسی چالش های گذشته، ضمن حفظ انسجام و هوشیاری لازم از بروز بسترهای احتمالی چالش های مشابه در آینده بکاهد و در جهت حفظ تمامیت ارضی، استقلال، امید و نشاط اجتماعی گام های موثری بردارد.
