{
    "metadata": {
        "dataset_id": "shahroodut-thesis",
        "record_id": "QC549",
        "title": "سنتز نانوکامپوزیت بر پایه TiO2 برای کاربرد در سلول خورشیدی پروسکایتی",
        "publisher": "دانشگاه صنعتی شاهرود",
        "owner": "کتابخانه مرکزی دانشگاه صنعتی شاهرود",
        "license": "CC-BY-4.0",
        "license_url": "https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/",
        "license_text": "استفاده، بازنشر، تحلیل، پردازش و بهره برداری پژوهشی، آموزشی و صنعتی با ذکر منبع دانشگاه صنعتی شاهرود مجاز است.",
        "publication_date": "1400",
        "last_update": "2026-07-11",
        "language": "fa",
        "format": "application/json",
        "contact": "thesis@shahroodut.ac.ir",
        "access": {
            "fulltext_available": "true",
            "public_access": "true"
        }
    },
    "data": {
        "thesis_id": "QC549",
        "title": "سنتز نانوکامپوزیت بر پایه TiO2 برای کاربرد در سلول خورشیدی پروسکایتی",
        "degree": null,
        "faculty": "فيزیک",
        "year": 1400,
        "authors": [
            {
                "name": "فرشاد سلیمانی",
                "role": "پدیدآور اصلی"
            },
            {
                "name": "محمدباقر رحمانی",
                "role": "استاد راهنما"
            }
        ],
        "keywords": [
            "نانو کامپوزیت؛ سلول خورشیدی پروسکایتی؛ روش شیمیایی؛ مشخصه یابی؛ دی اکسید قلع؛ دی اکسید زیرکونیوم"
        ],
        "abstract": "انرژی خورشیدی به‌عنوان یکی از منابع انرژی تجدید پذیر است. سلول‌های خورشیدی پروسکایتی به‌عنوان نسل سوم سلول‌های خورشیدی اخیراً با پیشرفت سریع، بازده تبدیل انرژی آن‌ها به حدود 21% رسیده است. برای این سلول‌ها لایه انتقال‌دهنده الکترون نقش مهمی برای انتقال الکترون و جلوگیری از بازترکیب زوج الکترون-حفره ایجاد می‌کند. دی اکسید تیتانیوم (TiO2) به دلیل ویژگی نوری عالی و گاف نواری eV2/3 به‌عنوان لایه انتقال‌دهنده الکترون ترجیح داده می‌شود. با این حال TiO2 دارای نواقصی مانند تحرک کم حامل و بازترکیب حامل‌ها است که می‌توان با اصلاح سطح و ساخت کامپوزیت مناسب با دیگر نیمرساناها تا حدی این نقص را برطرف کرد. در این پژوهش دو نوع نانوکامپوزیت TiO2/SnO2 و TiO2/ZrO2 به ترتیب با درصد وزنی متفاوت Sn و Zr  به روش های شیمیایی سنتز شدند. ویژگی‌های ساختاری، نوری و ریخت‌شناسی نمونه‌های سنتز شده با آنالیز‌های پراش پرتو X (XRD)، رامان، طیف نگاری UV-Vis، فوتولومینسانس و میکروسکوپ الکترونی گسیل میدانی (FESEM) مطالعه شد. برای ساخت سلول خورشیدی پروسکایتی از پروسکایت سه کاتیون Cs0.05 (MA0.17FA0.83)0.95Pb (I0.83 Br0.17)3 به‌عنوان ماده جاذب، خمیر نانو ذرات TiO2/SnO2 به‌عنوان لایه مزومتخلخل، ازCIS به‌عنوان لایه انتقال‌دهنده حفره و از خمیر کربن به‌عنوان کاتد استفاده شد. سلول‌های خورشیدی ساخته‌شده توسط شبیه‌ساز نور خورشیدی مشخصه یابی شد که بهترین بازده 35/8% به دست آمد. در ادامه برای سنتز نانوکامپوزیت TiO2/ZrO2 مقدارهای متفاوت نانو ذرات ZrO2 به خمیر TiO2 افزوده شد. پس از مشخصه یابی از نانوکامپوزیت‌های سنتز شده، سلول‌های خورشیدی پروسکایت با تکرار روند ساخت قبلی و جایگزینی نانوکامپوزیت‌های TiO2/ZrO2 با لایه مزومتخلخل TiO2-SnO2 شدند ساخته شدند. بهترین بازده تبدیل انرژی با لایه مزومتخلخل TiO2/ZrO2 به11/13% رسید.",
        "repository": "کتابخانه مرکزی دانشگاه صنعتی شاهرود",
        "note": "حقوق مادی و معنوی متعلق به دانشگاه صنعتی شاهرود می باشد.",
        "download_url": "https://shahroodut.ac.ir/fa/thesis/files/somefiles/sf_QC549.pdf"
    },
    "dictionary": {
        "thesis_id": "شناسه پایان نامه",
        "title": "عنوان پایان نامه",
        "degree": "مقطع تحصیلی",
        "faculty": "دانشکده",
        "year": "سال دفاع",
        "authors": "پدیدآورندگان",
        "keywords": "کلیدواژه ها",
        "abstract": "چکیده",
        "repository": "محل نگهداری",
        "note": "یادداشت",
        "download_url": "آدرس فایل پایان نامه"
    }
}